18.09.2019

GISELA JOÃO

Młoda gwiazda fado, o której mówi się w Portugalii jako o „odpowiedzi XXI wieku na Amalię Rodrigues”.

Jej solowy debiut z 2013 roku, „Gisela João”, błyskawicznie zyskał status platynowego. Łączy klasyczny styl największych gwiazd fado ze współczesnymi tematami i kierunkami. Jednym z jej artystycznych celów jest pokazywanie piękna fado różnorodnej publiczności, także tej, która sama nie sięgnęła by po tę muzykę.

Gisela nie stroni też od innych gatunków: występowała gościnnie m.in. z Joss Stone, Nicolasem Jaarem czy grupą Snarky Puppy.

DIEGO EL CIGALA

Słynny śpiewak flamenco, trzykrotny zdobywca Grammy, z madryckich klubów flamenco trafił na największe światowe sceny.

Urodził się w artystycznej rodzinie hiszpańskich Romów jako Ramón Jiménez Salazar. Umuzykalnieni rodzice przekazali mu pasję do sztuki flamenco i już w wieku 12 lat Diego osiągnął swoje pierwsze sukcesy w tej dziedzinie – wygrał w Madrycie konkurs dla młodych śpiewaków i telewizyjne talent-show „Gente Joven”. Jak wielu innych wokalistów, śpiewał jednak na ulicy i w klubach flamenco, tzw. peñas i tablaos. Posiadał świetne wyczucie rytmu, co zaprowadziło go początkowo do chórków tanecznych sław, takich jak Mario Maya, Farruco, El Güito, Manuela Carrasco, Cristóbal Reyes, Carmen Cortés. Akompaniował też najlepszym gitarzystom, występował i nagrywał m.in. z Paco de Lucią, Tomatito i Vicente Amigo.

W 1994 roku rozpoczął karierę solową, w której wspomagał go gitarzysta Antón Jiménez. Trzy lata później ukazał się jego pierwszy album „Undebel”, na którym oprócz Jiméneza pojawili się David Amaya, Paquete i Tomatito. Jedna z kolejnych płyt El Cigali, „Corren tiempos de alegria” została nagrana z kilkoma jazzowymi muzykami, których można było podziwiać w słynnym filmie Fernando Trueby „Calle 54”. Wśród nich był 85-cio letni wówczas legendarny kubański pianista Bebo Valdés. W 2003 roku artyści stworzyli wspólnie album „Lágrimas Negras”, który stał się dużym przełomem w karierze El Cigali i uzyskał wiele nagród i nominacji, m.in. Grammy i Latin Grammy. Po tym wielkim sukcesie artysta zapragnął powrócić do flamenco i nagrał wraz z plejadą gwiazd nagrodzony Latin Grammy krążek poświęcony Picassowi – „Picasso en mis ojos” (2005). W kolejnych latach znów postanowił sięgnąć do innych tradycji muzycznych latynoskiego świata, eksplorował bolera, coplas, tango i salsę, która znalazła się na jego ostatniej płycie „Indestructible” (2016).

Dziś Diego El Cigala to nie tylko flamenco puro i cante jondo – sięganie do różnych stylów stało się jego znakiem rozpoznawczym i zapewniło mu uznanie fanów na całym świecie.