Home ENGLISH
  • Renata Rosa

  • Susana Baca

  • Adriano Adewale

  • Ghada Shbeir

  • Tim Eriksen

  • Omar Sosa

  • Chouk Bwa Libète

  • Ester Rada

< >

Jest jedną z postaci, które odegrały kluczową rolę w odrodzeniu muzyki afro-peruwiańskiej zarówno w Peru, jak i na całym świecie. Dzięki jej działalności ten kiedyś niedoceniany rodzaj muzyki jest obecnie bardzo ważną częścią peruwiańskiej kultury.

Urodzona w 1944 roku Baca dorastała w wiosce Chorillos na przedmieściach Limy. Zamieszkiwali ją  przede wszystkim czarnoskórzy utrzymujący się z rybołówstwa. Piosenkarka wspomina, że żyło się biednie, ale dni wypełniało wspólne muzykowanie, śpiewy i tańce. Na przełomie lat 70. i 80. jej mentorką została peruwiańska kompozytorka i piosenkarka Chabuca Granda, dzięki której Baca zajęła się profesjonalnie repertuarem afro-peruwiańskim.

Pasmo sukcesów artystki rozpoczęło się w 1995 roku, kiedy to na stworzonej przez Davida Byrne’a z zespołu Talking Heads składance The Soul of Black Peru znalazł się jej utwór Maria Lando. Był to jednocześnie jeden z pierwszych albumów poświęconych w całości muzyce afro-peruwiańskiej. Od tego czasu Susana Baca zaczęła regularnie nagrywać płyty, a większość z nich ukazała się w założonej przez Byrne’a wytwórni Luaka Bop.

Jej głos porównywany jest z głosem Cesarii Evory czy Celii Cruz. Swoje piosenki pisze często we współpracy ze znanymi latynoskimi poetami, a sugestywne opisy obrazów i sytuacji śpiewa delikatnym i melancholijnym głosem. Wiele z jej piosenek czerpie z typowych dla muzyki afro-peruwiańskiej i kreolskiej form, m.in. landó i vals criolla. Łączy przy tym elementy dziedzictwa afrykańskiego, andyjskiego i hiszpańskiego. Podczas koncertów zespół towarzyszący Susanie używa popularnych w Peru instrumentów, takich jak cajón (oryginalnie pusta skrzynka po owocach), udu (gliniany dzban) czy quijada de burro (ośla żuchwa).

W 1992 roku wraz ze swoim mężem Boliwijczykiem Ricardo Pereyrą Susana Baca założyła w Limie Instituto Negro Continuo, placówkę zajmującą się dokumentacją i popularyzacją tradycji afro-peruwiańskiej. Prowadziła intensywne badania nad historią potomków afrykańskich niewolników, którzy przybyli do Peru podczas podboju Ameryki Łacińskiej przez Hiszpanów w XVI wieku.

Wydaną w 2000 roku płytą Eco de Sombras artystka odniosła ogromny międzynarodowy sukces. Gośćmi na tym albumie byli między innymi John Medeski i Tom Waits, a jego tematyka poruszała problemy regionu z którego pochodzi Susana: walkę peruwiańskich rolników o przetrwanie i bolesną kwestię dawnego afrykańskiego niewolnictwa. W 2002 roku jej płyta Lamento Negro została uznana przez akademię Latin Grammy Award za najlepszy album roku z muzyką folk. Susana Baca uczestniczyła również w nagrodzonym kolejną Grammy projekcie super-grupy folkowej Los Super Seven razem z meksykańskimi gwiazdami z zespołu Los Lobos oraz legendą brazylijskiej sceny Caetano Veloso.

W 2011 roku prezydent Peru Ollanta Humala powierzył jej tekę ministra kultury. Susana Baca stała się tym samym pierwszą w historii niepodległego Peru osobą o pochodzeniu afro-peruwiańskim, która objęła urząd ministra.